Dzień przed walentynkami dzieci z klasy Oli robiły kartki. Wycinały czerwone i różowe serduszka i pisały miłe słowa dla przyjaciół.

Ola zobaczyła, że Leon siedzi sam. Był nowy w szkole i jeszcze nikogo nie znał. Jego ławka była pusta. – Nikt mi nie da kartki – powiedział cicho.

Ola wpadła na pomysł. Szepnęła go koleżankom i kolegom i wszyscy wzięli się do pracy. Następnego ranka na ławce Leona leżała duża kartka. Każde dziecko z klasy coś na niej napisało: „Pięknie rysujesz”. „Dziękuję, że mi pomogłeś”. „Pobawisz się z nami na przerwie?”.

Leon czytał ją wiele razy. A potem uśmiechnął się tak szeroko, jak jeszcze nigdy.