Pierwszego śnieżnego poranka Leo i jego siostra Ania ulepili w ogrodzie bałwana. Zamiast oczu dali mu dwa czarne kamyki, a zamiast nosa marchewkę.

– Wygląda, jakby było mu zimno – powiedziała Ania. – Potrzebuje kapelusza. Leo pobiegł do domu i przyniósł stary czerwony kapelusz dziadka. Był za duży, więc zsunął się bałwanowi na oczy.

Dzieci się roześmiały. Wtedy Ania wzięła swój niebieski szalik i owiązała nim kapelusz. Teraz trzymał się mocno. – Idealnie! – zawołał Leo, a bałwan jakby się uśmiechnął.